αγια λαυρα

Η κήρυξη της Επανάστασης του 21

Ο πόλεμος της Ελληνικής Ανεξαρτησίας (1821-32) ήταν επανάσταση των Ελλήνων ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ένας αγώνας που είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση του ανεξάρτητου βασιλείου της Ελλάδας.
Η εξέγερση προήλθε από τις δραστηριότητες της Φιλικής Εταιρείας, μιας πατριωτικής οργάνωσης που ιδρύθηκε στην Οδησσό (τώρα στην Ουκρανία) το 1814. Μέχρι τότε η επιθυμία για κάποια μορφή ανεξαρτησίας ήταν κοινή μεταξύ των Ελλήνων όλων των τάξεων, των οποίων Ο ελληνισμός ή η αίσθηση της ελληνικής εθνικότητας, είχαν εντατικά καλιργηθεί από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, με την επιβίωση της ελληνικής γλώσσας και από τις διοικητικές ρυθμίσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η οικονομική πρόοδος και ο αντίκτυπος των δυτικών επαναστατικών ιδεών, εντείνουν περαιτέρω τον ελληνισμό των Ελλήνων. Η εξέγερση ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1821, όταν ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, αρχηγός των φιλικών, διέσχισε τον ποταμό Προύθο στην τουρκική Μολδαβία με μια μικρή δύναμη στρατευμάτων. Ο Υψηλάντης γρήγορα νικήθηκε από τους Τούρκους, αλλά, εν τω μεταξύ, στις 25 Μαρτίου 1821 (που είναι η παραδοσιακή ημερομηνία της ελληνικής ανεξαρτησίας )ο Παλαιών Πατρών Γερμανός κηρύσει την Επανάσταση στον ναό της Αγίας Λάυρας. Σποραδικές εξεγέρσεις κατά της τουρκικής κυριαρχίας είχαν ξεσπάσει ήδη στην Πελοπόννησο, στην ηπειρωτική Ελλάδα βόρεια του Κορινθιακού Κόλπου και σε πολλά νησιά. Μέσα σε ένα χρόνο οι επαναστάτες είχαν αποκτήσει τον έλεγχο της Πελοποννήσου και τον Ιανουάριο του 1822 κήρυξαν την ανεξαρτησία της Ελλάδας. Οι Τούρκοι προσπάθησαν τρεις φορές (1822-24) να εισβάλουν στην Πελοπόννησο, αλλά δεν μπόρεσαν να ανακτήσουν την περιοχή.



Ωστόσο, οι εσωτερικές αντιπαλότητες εμπόδισαν τους Έλληνες να επεκτείνουν τον έλεγχό τους και να εδραιώσουν σταθερά τη θέση τους στην Πελοπόννησο. Το 1823 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του ηγουμένου Θεοδώρου Κολοκοτρώνη και του Γιώργου Κουντουριώτη, αρχηγού της κυβέρνησης που είχε σχηματιστεί τον Ιανουάριο του 1822, αλλά αναγκάστηκε να διαφύγει στο νησί της Ύδρας τον Δεκέμβριο του 1822. Μετά από ένα δεύτερο εμφύλιο (1824), ο Κουντουριώτης εδραιώθηκε σταθερά ως ηγέτης, αλλά η κυβέρνησή του και ολόκληρη η επανάσταση απειλήθηκαν σοβαρά από την άφιξη αιγυπτιακών δυνάμεων υπό την ηγεσία του Ιμπραχίμ Πασά, που είχαν σταλεί για να βοηθήσουν τους Τούρκους (1825). Με την υποστήριξη της αιγυπτιακής ναυτικής δύναμης, οι οθωμανικές δυνάμεις εισέβαλαν επιτυχώς στην Πελοπόννησο. κατέλαβαν επίσης τον Μισολόγγι τον Απρίλιο του 1826, την πόλη της Αθήνας τον Αύγουστο του 1826 και την Ακρόπολη της Αθήνας τον Ιούνιο του 1827.



επαναστση στην κρητηΗ Ελληνική Επανάσταση, όμως, σώθηκε από την παρέμβαση των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Προνοώντας τη δημιουργία ενός αυτόνομου ελληνικού κράτους, προσφέρθηκαν να διαμεσολαβήσουν μεταξύ των Τούρκων και των Ελλήνων (1826 και 1827). Όταν οι Τούρκοι αρνήθηκαν, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία έστειλαν τους ναυτικούς τους στόλους στο Ναυαρίνο, όπου, στις 20 Οκτωβρίου 1827, κατέστρεψαν τον αιγυπτιακό στόλο. Παρόλο που αυτό έπληξε σοβαρά τις οθωμανικές δυνάμεις, ο πόλεμος συνεχίστηκε και περιπλέκεται από τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1828-29). Ένας ελληνοτουρκικός διακανονισμός καθορίστηκε τελικά από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις σε διάσκεψη στο Λονδίνο οπου δημιουργηθηκε το πρωτόκολλο του Λονδίνου (3 Φεβρουαρίου 1830), δηλώνοντας την Ελλάδα ως ανεξάρτητη μοναρχική πολιτεία υπό την προστασία τους. Στα μέσα του 1832 τα βόρεια σύνορα του νέου κράτους είχαν τοποθετηθεί κατά μήκος της γραμμής που εκτείνεται από το νότιο τμήμα του Βόλου προς τα νότια της Άρτας. Ο πρίγκηπας Όθωνας της Βαυαρίας είχε δεχθεί το στέμμα και ο Τούρκος σουλτάνος ​​είχε αναγνωρίσει την ελληνική ανεξαρτησία (Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, Ιούλιος 1832).