Ελληνικη Γεωγραφια

Η Ελλαδα ειναι χωρα της Ευρωπης, στην οποια καταλαμβανει το ΝΑ ακρο της. Αποτελει μέρος και καταληξη της Βαλκανικης Χερσονησου. Ανηκει στο Βορειο ημισφαιριο της γης, μεταξύ του 34ου και 41ου παραλληλου. Το βορειοτερο σημειο της ειναι το χωριο Ορμένιο του Ν. Έβρου, το νοτιοτερο το νησι Γαύδος, το ανατολικοτερο το νησι Στρογγυλη και το δυτικοτερο το νησι Οθωνοι. Συνορεύει ΒΔ με την Αλβανια, Β με την Π.Γ.Δ.Μ. και τη Βουλγαρια, ΒΑ με την Τουρκια, Α βρέχεται απο το Αιγαιο Πέλαγος, Ν απο τη Μεσογειο θαλασσα και Δ απο το Ιονιο Πέλαγος. Έκταση : Το συνολικο εμβαδον της επιφανειας της Ελλαδος ανέρχεται σε 131.944 τ. χλμ. απο τα οποια τα 106.777 τ. χλμ. ειναι το ηπειρωτικο τμημα της και τα υπολοιπα 25.167 τ. χλμ. το νησιωτικο. Ο πληθυσμος ανέρχεται σε 10.269.074 κατοικους σύμφωνα με την απογραφη του 1991. Δικοικητικα διαιρειται σε 51 νομούς. Το αγιο ορος αποτελει αυτοδιοικητο τμημα του Ελληνικού Κρατους. ορη : Ο αναγλυφος χαρτης της Ελλαδος παρουσιαζεται πλούσιος και πολύμορφος, καθως η χωρα ειναι ορεινη.

Ορη:Τα βουνα καταλαμβανουν τα 4/5 του εδαφουςτης Ελλαδας. Οι ορεινοι ογκοι αποτελούν μια σπονδυλικη στηλη που διαπερνα ολο το μηκος των ελληνικων εδαφων, απο τα Αλβανικα σύνορα μέχρι το Ταιναρο και σε προέκταση μέχρι και την Κρητη. Ο βασικος ορεινος ογκος ειναι συνέχεια των Αλβανικων οροσειρων, που και αυτές ειναι συνέχεια του μεγαλου ορεινού ογκου της ΝΑ Ευρωπης που λέγονται Διναρικές αλπεις και διασχιζουν τη Γιουγκοσλαβια, την Αλβανια και καταληγουν στην Ελλαδα. Το μεγαλύτερο μέρος του, που διασχιζει την ηπειρο και φτανει μέχρι τη Στερεα Ελλαδα, ονομαζεται Πινδος. Απο τα ψηλοτερα ελληνικα βουνα ειναι ο ολυμπος (2.917 μ.), ο Σμολικας (2.637 μ.), ο Βορας (2.524 μ.), ο Γραμμος (2.520 μ.), η Γκιωνα (2.510 μ.), η Τύμφη (2.497 μ.), τα Αθαμανικα ορη η Τζουμέρκα (2.469 μ.), ο Παρνασσος (2.457 μ.), η ιδη η Ψηλορειτης (2.456 μ) και τα Λευκα ορη (2.452 μ.)Πεδιαδες : Οι πεδιαδες της Ελλαδας καταλαμβανουν το 1/5 του εδαφους. Διακρινονται σε παραθαλασσιες (αυτές που έχουν ανοιγμα προς τη θαλασσα) και σε ηπειρωτικές (που ειναι εσωτερικές. Οι κυριοτερες ελληνικές πεδιαδες ειναι : Δυτικης Θεσσαλιας (1.267 τ. χλμ.), Γιαννιτσων (1.180 τ. χλμ.), Θεσσαλονικης (1.84 τ. χλμ.), Σερρων (770 τ. χλμ.), Λαρισης Τυρναβου (589 τ. χλμ.), Κομοτηνης (510 τ. χλμ.) και Δραμας (432 τ. χλμ.).

Κολποι : Οι ελληνικές ακτές σχηματιζουν πολλούς μικρούς και μεγαλους κολπους: τον Αμβρακικο, τον Πατραϊκο, τον Κορινθιακο, τον Μεσσηνιακο, τον Λακωνικο, τον Αργολικο, τον Σαρωνικο, τον Νοτιο Ευβοϊκο, τον Βορειο Ευβοϊκο, τον Παγασητικο, τον Θερμαϊκο, της Κασσανδρας, του Αγιου ορους, του Ορφανού, της Καβαλας, των Χανιων, του Αλμυρού, του Μιραμπέλλου και της Μεσσαρας.

Ακρωτηρια : Τα ακρωτηρια της Ελλαδος ειναι πολυαριθμα: στη ΒΔ Πελλοποννησο ο αραξος, η Κυλληνη και το Κατακολο, στην ΝΑ Πελοποννησο ο Μαλέας, στη χερσονησο της Μεσσηνιας ο Ακριτας, στη χερσονησο της Μανης το Ταιναρο, αναμεσα στην Ύδρα και τον Πορο το Σπαθι, στην χερσονησο της Αττικης το Σούνιο, στη νοτια Εύβοια το Καβο Ντορο, στην ανατολικη Εύβοια της Κύμης, στη χερσονησο της Σιθωνιας το Δρέπανο, στη χερσονησο του αθωνα το Νυμφαιο, στη νοτια Κρητη το Λιθινο, στη δυτικη Κρητη το Σπαντα και στην ανατολικη Κρητη ο Σιδερος.

Στενα : Τα σπουδαιοτερα στενα των ελληνικων θαλασσων ειναι: το στενο του Ευριπου, μεταξύ Στερεας Ελλαδας και Εύβοιας, με ελαχιστο πλατος 40 μέτρα, το στενο της Λευκαδας, μεταξύ της Λευκαδας και της Στερεας Ελλαδας, με ελαχιστο πλατος 25 μέτρα, το στενο Ριου – Αντιρριου, που συνδέει τον Πατραϊκο με τον Κορινθιακο κολπο, με ελαχιστο πλατος 1.920 μέτρα και το στενο του Αμβρακικού κολπου, που ενωνει τον Αμβρακικο Κολπο με το Ιονιο Πέλαγος, με ελαχιστο πλατος 500 μέτρα.

Διωρυγες : Η μονη μεγαλη διωρυγα στην Ελλαδα ειναι αυτη της Κορινθου, που βρισκεται στο πιο στενο σημειο της ξηρας που συνδέει την Πελοποννησο με τη Στερεα Ελλαδα. Ανοιχτηκε το 1882 και έχει μηκος 6.300 μ., πλατος στην επιφανεια της θαλασσας 24,6 μ., στον πυθμένα της θαλασσας 21 μ. Υπαχει ακομη μια διωρυγα, αυτη της Ποτιδαιας στη Χαλκιδικη, που χωριζει το λαιμο της χερσονησου της Κασσανδρας.

Θαλασσες : Η Ελλαδα έχει επτα μεγαλα πελαγη : το Ιονιο, το Αιγαιο, το Θρακικο, το Μυρτωο, το Ικαριο, το Καρπαθιο και το Κρητικο. Τα σπουδαιοτερα απο αυτα ειναι το Ιονιο και το Αιγαιο. Το Αιγαιο ειναι μια κλειστη σχεδον ρηχη θαλασσα και αποτελει το σημαντικοτερο απο την αποψη της ναυτιλιας και της εθνικης οικονομιας. Ενωνει τη Μεσογειο με τον Εύξεινο Ποντο και ειναι πλούσιος ψαροτοπος. Το Ιονιο ειναι ένα βαθύ και ανοιχτο προς το νοτιο μέρος του πέλαγος. Ειναι πιο βαθύ απο το Αιγαιο. Το βαθος αυτο σε συνδυασμο με την έλλειψη ισχυρων θαλασσιων ρευματων με τα οποια μεταφέρεται το πλαγκτον, δεν ευνοει ιδιαιτερα την παραμονη και την αναπτυξη ψαριων και ως εκ τούτου της αλιειας.Ποταμοι : Η Ελλαδα δεν έχει πολλούς μεγαλους ποταμούς. Οι μεγαλύτεροι ειναι ο Αλιακμονας (320 χλμ.) ο Αχελωος (220 χλμ.), ο Πηνειος (205 χλμ.), ο Στρυμονας (118 χλμ.), ο Θύαμις (115 χλμ.) ο αραχθος (110 χλμ.), ο Ευρωτας (82 χλμ.), ο Λούρος (80 χλμ.) και ο Σπερχειος (80 χλμ.). Οι μεγαλύτεροι ειναι αυτοι που πηγαζουν έξω απο τα σύνορα της: ο Έβρος (ειναι μηκος 530 χλμ. απο τα οποια τα 204 σε ελληνικος έδαφος) και ο Νέστος (έχει μηκος 234 χλμ. απο τα οποια τα 130 σε ελληνικος έδαφος). Στην Ελλαδα υπαρχουν επισης πολλοι υπογειοι ποταμοι, που φανερωνονται ως πηγές. Αυτοι τροφοδοτούν τα ποταμια της επιφανειας αλλα και τροφοδοτούνται απο αυτα. Σε πολλούς ποταμούς έχουν κατασκευαστει φραγματα και ταμιευτηρες για την αρδευση και την παραγωγη ενέργειας. Αρδευτικα φραγματα υπαρχουν στον Αλιακμονα, στον Αξιο και στον Πηνειο. Υδροηλεκτρικές μοναδες υπαρχουν στον Λούρο, στον Αχελωο, στον Εδεσσαιο, στον Λαδωνα και στο Μέγδοβα.

Λιμνες : Στην Ελλαδα υπαρχουν φυσικές και τεχνητές λιμνες. Φυσικές βρισκονται στην Δ. Ελλαδα και κύρια στην Αιτωλοακαρνανια, την ηπειρο και την Μακεδονια. Τέτοιες ειναι η Τριχωνιδα, η Αμβρακια, η Παμβωτιδα, η Βολβη, η Βεγοριτιδα, η Μικρη και Μεγαλη Πρέσπα και η λιμνη της Καστοριας. Τεχνητές λιμνες, που δημιουργηθηκαν με τα νερα των ποταμων, ειναι η λιμνη στο Καστρακι και στα Κρεμαστα, ο Μορνος και ο Ταυρωπος. Υπαρχουν ομως και λιμνες που αποξηρανθηκαν με στοχο την γεωργικη εκμεταλλευση των περιοχων. Τέτοιες ειναι η Κωπαϊδα, η Καρλα και η Αγουλινιτσα.