Γεωγραφία των ΗΠΑ

Γεωγραφια και μορφολογια του εδαφους των ΗΠΑ. Οι ακτές του Ατλαντικού ειναι υψηλές και σχηματιζουν πολλούς κολπισκους και μικρα ακρωτηρια (δέλτα του ποταμού Χαντσον, κολπος της Βαλτιμορης) μέχρι το ακρωτηριο Χατέρας, ενώ προς τα νοτια οι ακτές αποτελούνται απο διαδοχικές λοφοσειρές και πολλές ρηχές η αλμυρές λιμνες. Ακομα και η χερσονησος της Φλοριντα ειναι αμμώδης και καταληγει σε μια σειρα μικρών κοραλλιογενών νησιών προς τα νοτια. Η ακτη στον κολπο του Μεξικού ειναι χαμηλη και διασχιζεται απο ένα ευρύ δέλτα που σχηματιζει εκβαλλοντας ο ποταμος Μισισιπης. Εσωτερικα, κατα μηκος των ατλαντικών ακτών, εκτεινονται τα Απαλαχια ορη. Προς τα νοτια, με κατεύθυνση απο τα βορειοανατολικα προς τα νοτιοδυτικα εκτεινονται τα βουνα Αντιροντακ (βουνο Μαρσι, 1629 μ.) και οι παραλληλες οροσειρές των Αλέγκενι και Γαλαζιου βουνού (βουνο Μιτσελ, 2037 μ.), χαμηλώνοντας προς τις ακτές και σχηματιζοντας ξηρα οροπέδια, οπως το οροπέδιο του Καμπερλαντ. Αναμεσα στα Απαλαχια και τα Βραχώδη ορη, εκτεινεται το κεντρικο λεκανοπέδιο, η πιο εύφορη περιοχη των Η.Π.Α. Τα βραχώδη ορη, που έχουν σχηματιστει απο τον Καινοζωικο αιώνα, εκτεινονται προς τα νοτια και προς το κέντρο με τα βουνα Μπιγκ Χορν, Γουασατς και Λαραμι, σχηματιζοντας το υψιπεδο του Γουαϊομινγκ, ενώ προς τα βορεια σχηματιζουν το οροπέδιο της Κολούμπια.

Στα δυτικα, τα Βραχώδη ορη καθοριζουν τις περιοχές λεκανοπεδιων, με χαμηλα οροπέδια που διακοπτονται απο οροσειρές: Στα βορεια το λεκανοπέδιο της Κολούμπια, στο κέντρο το Μεγαλο Λεκανοπέδιο (με πολλές ρηχές και αλμυρές λιμνες οπως η Μεγαλη Αλμυρη λιμνη) και στα νοτια η λεκανη του Κολοραντο. Στα δυτικα το Μεγαλο Λεκανοπέδιο περιοριζεται απο παραλληλες οροσειρές, τα καταρρακτώδη ορη και την Σιέρα Νεβαδα (βουνο Ουιτνευ, 4418 μ.). Η Παραλιακη οροσειρα εκτεινεται τέλος προς τα δυτικα, κατα μηκος των ακτών του Ειρηνικού ωκεανού.Κλιμα: Η ανατολικη παρακτια ζώνη παρουσιαζει ηπειρωτικο κλιμα με ψυχρούς χειμώνες, ιδιως προς τα βορεια, γιατι επηρεαζεται απο το ψυχρο θαλασσιο ρεύμα του Λαμπραντορ. Οι νοτιες περιοχές που βρισκονται προς τον κολπο του Μεξικού, παρουσιαζουν σχεδον υποτροπικο κλιμα με πολλές καλοκαιρινές βροχοπτώσεις, εξαιτιας του θαλασσιου ρεύματος του κολπου του Μεξικού. Η περιοχη των Απαλαχιων Ορέων, έχει ορεινο κλιμα, υγρο προς τα ανατολικα και ξηρο και θυελλώδες προς τις εσωτερικές πεδιαδες και χαρακτηριζεται απο κυκλώνες και τυφώνες. Στην περιοχη των βραχωδών Ορέων, το κλιμα ειναι ορεινο ηπειρωτικο.

Στα εσωτερικα ανεβασμένο, με αυξημένη θερμοκρασια κατα την εποχη του καλοκαιριού (κοιλαδα του θανατου -58οC). Τέλος οι ακτές του Ειρηνικού ωκεανού, παρουσιαζουν εξαιτιας της επιδρασης του θερμού θαλασσιου ρεύματος της Καλιφορνιας, ηπιο κλιμα με πολλές βροχοπτώσεις στα βορεια και ξηρασια στα νοτια.Υδρογραφια: Το κυριως υδρογραφικο σύστημα αποτελειται απο το σύστημα των ποταμών Μισισιπη Μισούρι, που εκβαλλει στον κολπο του Μεξικού μαζι με τους παραποταμους Ιλινοις, Οχαιο και Τενεσι στα αριστερα, τους Κανσας, Αρκανσας και Ρεντ Ριβερ στα δεξια.

Στον κολπο του Μεξικού εκβαλλουν και οι ποταμοι Ριο Γκραντε, Τρινιτι και Απαλαχικολα. Μικροτερη αναπτυξη γνωριζουν (έχουν) οι ποταμοι που κατευθύνονται προς τον Ατλαντικο, που έχουν ομως μεγαλη οικονομικη σημασια, μια και παραγουν με τη δύναμη των νερών τους υδροηλεκτρικη ενέργεια και χρησιμοποιούνται και για την μετακινηση αγαθών (πλωτοι ποταμοι). Στον Ειρηνικο ωκεανο εκβαλλουν οι ποταμοι Κολούμπια (που δέχεται και τα νερα του ποταμού Σνέϊκ), ο Σακραμέντο και ο Κολοραντο που περνώντας το οροπέδιο του Κολοραντο, έχει ανοιξει βαθια φαραγγια (Κανυονς), με γνωστοτερο το φαραγγι του Γκραντ Κανυον. Ο ποταμος Κολοραντο εκβαλλει στον κολπο της Καλιφορνιας.

Οι Η.Π.Α. περιλαμβανουν και ένα μεγαλο αριθμο λιμνών, αναμεσα στις οποιες οι μεγαλύτερες σε έκταση ειναι οι λιμνες Μισιγκαν, Χιούρον, ηρι, Ονταριο και Σουπηριορ (ανω λιμνη).Πληθυσμος: Η πλειοψηφια των κατοικων της Αμερικης ειναι λευκοι που προέρχονται απο Ευρωπαιους μεταναστες που έφτασαν εκει στις αρχές του 17ου αιώνα. Σε αυτον και στον επομενο αιώνα, επικρατούσαν οι Αγγλοσαξονες μεταναστες που προκαλεσαν σημαντικές αλλαγές, οχι μονο στη γλώσσα, αλλα και στον αμερικανικο πολιτισμο και σκέψη. Γύρω στον 19ο αιώνα, το μεταναστευτικο κύμα έγινε ακομα πιο έντονο, ειδικα στο διαστημα απο το 1880 μέχρι το 1914. Γενικοτερα, κατα την περιοδο 1820-1984, μεταναστευσαν συνολικα 50 εκατ. ανθρωποι απο τις ευρωπαϊκές χώρες (περισσοτερο Γερμανοι, Σλαβοι και Ιταλοι). Αυτη η μεταναστατευτικη ταση μειώθηκε ελαχιστα, με την ειδικη νομοθεσια του 1924, που τελικα δεν μπορεσε να επιλύσει αυτο το προβλημα. Ο πληθυσμος των μαύρων (11,5% επι του συνολου), ειναι απογονοι των σκλαβων που εισηχθησαν απο την Αφρικη στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, κυριως απο τα κρατη του νοτου. Οι ιθαγενεις κατοικοι των Η.Π.Α. ειναι οι ερυθροδερμοι, που σημερα αποτελούν μειονοτητα και ζουν σε ειδικές περιοχές ενώ ένα μέρος αυτών έχει ενταχθει στις μεγαλες πολεις, Στις ακτές του Ειρηνικού ωκεανού κατοικούν κυριως ασιατες (Γιαπωνέζοι, Κινέζοι, Φιλιπινέζοι). Οι παρακτιες περιοχές ειναι πιο πυκνοκατοικημένες, ενώ η ενδοχώρα ειναι λιγοτερο πυκνοκατοικημένη. Στον δυτικο τομέα, οι πιο πυκνοκατοικημένες πολεις ειναι μονο το Λος αντζελες και το Σαν Φρανσισκο.